Siyasette parti değiştirmek olanak dahilidir. İnsan düşüncesini, siyasal tercihini, hatta dünya görüşünü değiştirebilir. Fakat seçmenin verdiği yetkiyi, kişisel hesapların gereğine göre başka bir siyasal adrese taşımak başka şeydir. Bunun adı özgürlük değil, siyasal etik sorunudur.
Milletvekilliğini, ilkinde önseçimden, ikincisinde eğilim yoklamasından bileğinin hakkıyla kazandın. Son iki seçimde ise merkez yoklamasıyla takviyeli milletvekili oldun. Parti içindeki ağababalarının desteğiyle Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığına aday gösterildin, daha doğrusu o makama atandın. Seçim sonucunda da başkan oldun. Şimdi bir delege listesine alınmadın diye bütün bunları unutmak gerekiyor, öyle mi?
Önce 18 yıllık partisinden ayrıldı, YENİ Parti'ye geçti. Aradan henüz üç ay bile geçmeden bu kez oradan da istifa etti. Gerekçesi, kurultay delegesi listesine alınmaması, vefa ve yol arkadaşlığı hukukunun çiğnenmesiydi.
Siyaset, delege listesinde yer bulamayınca terk edilecek bir konfor alanı değildir. Üstelik dört dönem milletvekilliği yapmış, Partisinin bütün olanaklarından yararlanmış bir siyasetçinin kırgınlığı, sadece bir delege listesiyle açıklanabilir mi?
Şimdi de AKP'ye geçeceği konuşuluyor. Üstelik bu söylenti yalnızca siyasi kulislerden ibaret değil. Ayrıldığı partinin sözcüsü Zeynel Emre de bu yönde duyum aldıklarını açıkladı. Yüceer'in geçmişte kendisine yönelik tutuklama planından söz ettiğini de kamuoyuna taşıdı. Bunlar henüz kanıtlanmış olgular değil. Ancak böyle bir iddia ortaya atılmışken kamuoyunun açık ve doyurucu bir açıklama beklemesi de son derece doğaldır.
Eğer yargısal baskı endişesi varsa bunun yanıtı iktidarın saflarına geçmek midir? Yoksa bağımsız kalarak hukuk önünde hesap vermek ve hukuksuzluk varsa ona karşı direnmek mi?
Özlem Çerçioğlu örneğini de gördük. Partisinden ayrılanların dilinde aynı nakarat: “Şehrime hizmet etmek istiyorum!” Ne hikmetse hizmet aşkı, hep parti değiştirme eşiğinde depreşiyor!
İktidarın muhalefet belediyelerine karşı tutumu bilinmiyor mu? Belediyelerin hizmet olanakları gerçekten parti değiştirmeye mi bağlı? Öyleyse yıllarca iktidarın baskılarına, kaynak kesintilerine ve siyasal engellemelere karşın görev yapan belediye başkanlarının mücadelesini nereye koyacağız?
Üstelik konu sadece parti değiştirmek de değil. Tekirdağ'da su, altyapı, çevre ve ulaşım sorunları ortadayken belediye meclisinin siyasal kopuşlar ve karşılıklı protestolar nedeniyle çalışamaz hale gelmesi, kentin yönetiminde yaşanan siyasal savrulmanın da göstergesidir.
Bir de şu var: Yüceer'in belediye başkanlığı dönemine ilişkin eleştiriler, denetim bulguları ve yanıt bekleyen sorular elbette açıklığa kavuşturulmalıdır. Hiç kimse hakkında kanıtlanmamış suçlamalarla hüküm verilemez. Ancak hiçbir makam da hesap verme sorumluluğundan bağışık değildir.
Candan Yüceer, siyaseti koltuk hesabı yapmak için yapmadığınızı söylüyorsunuz. O halde seçmenin iradesini neden kendi siyasal tercihinizden ayrı düşünüyorsunuz?
Bir belediye başkanının partisi değişebilir, fakat kendisini o makama taşıyan seçmenin iradesi değişmez. Seçmen, oyunu kişisel bir kariyer basamağına değil, bir siyasal programa ve temsil anlayışına verir.
Giderseniz gidin, kimseye ‘aman kalın’ diyecek değiliz! Giderken seçmenin iradesini de yanınıza alamazsınız. Parti değiştirmek hukuken mümkün olabilir, fakat bunu Tekirdağ'a hizmet aşkıyla filan açıklamaya kalkmayın. Kırgınlık başka, siyasal çıkar başka, seçmen iradesine saygı bambaşka şeylerdir.
Seçmenin emaneti, siyasetin bavulu değildir. Sandıkta alınan yetki, kişisel ikbalin değil, halka verilen sözün sorumluluğudur.
