Hekimlik ile yöneticilik aynı çizgide buluştuğunda ortaya her zaman uyumlu bir tablo çıkmıyor. Bunu sağlıkla biraz iç içe olan herkes bilir. Tıp başka bir disiplin, idarecilik başka bir yük.

Çorum Erol Olçok Eğitim ve Araştırma Hastanesi gibi sürekli hareket halinde olan bir yapıda bu yük daha da ağır. Günün her saati insan sirkülasyonu var; beklenti bitmiyor, şikâyet de kolay kolay bitmiyor.

Doç. Dr. Muhammed Gömeç’in görev sürecine bakınca dikkat çeken şey şu: Yüksek sesli bir yönetim değil, daha sakin ve daha kontrollü bir çizgi. Hastane içinde zaman zaman görünmesi, servislerde dolaşması, çalışanla doğrudan konuşması… Bunlar küçük detaylar gibi durur ama kurumun havasını belirler.

Bir dönem bu hastane daha çok şikâyetlerle anılırdı, bunu herkes hatırlar. Randevu sıkıntısı, yoğunluk, iletişim problemleri… Ses daha yüksekti. Bugün aynı ses yok. Tamamen sorunlar bitti demek mümkün değil ama gündem değişmiş durumda.

Zaten kamu kurumlarında asıl mesele de bu değil mi? Her şeyin mükemmel olması değil, şikâyetin azalması, tansiyonun düşmesi, işin biraz daha “normal” akması.

Türkiye’de sağlık sisteminin yükü sadece cihazla, bina ile açıklanmaz. Asıl yük beklentiyle imkân arasındaki farktan doğar. Vatandaş hızlı çözüm ister, sistem kendi ritminde ilerler. Çatışma da çoğu zaman buradan çıkar.

Bugün Çorum’da görülen tabloya uzaktan da baksanız, içeriden de baksanız aynı şeyi söylüyor: daha sakin bir hastane düzeni. Aynı yoğunluk var ama daha az gürültü var. Bu da küçümsenecek bir şey değil.

Sağlıkta ölçü aslında basit: İnsan hastaneden çıkarken ne taşıyor? Elinde sadece bir reçete mi var, yoksa biraz daha hafiflemiş bir ruh hali mi?

Cevap değişiyorsa, orada bir şeyler de değişiyordur.

Bir hastanenin gerçek ağırlığı tabelasında yazmaz. Koridorlarda, görünmeyen emekte ve çoğu zaman kimsenin fark etmediği o sessizlikte birikir.

Bu süreçte emeği geçen tüm sağlık çalışanlarına ve hastane personeline teşekkür etmek gerekir. Yoğun tempoya rağmen hizmetin aksamadan sürmesi, çoğu zaman görünmeyen bu emeğin sonucudur.

Sevgiyle Kalın..