55 yıl sonra…
İlçede konaklamadan doğruca Şapinuva ören yerine gittik. 9.5 km karelik çok geniş bir Hitit merkezi. Şimdilik çok küçük bir bölümünün üstü açılmış. Kazı devam edecekmiş. Bir bekçisi ile korunuyor, define avcıları fırsat verirse!
Şapinuva temel taşları önünde fotoğraf çektirdim. Bu temel taşlarının dünyada ilk kez kesme kilit yöntemiyle inşa edildiği okunan tabletlerde yazıyormuş.
Yolları çamur içinde olan ilçe asfaltlanmış, kaldırımlar düzenlenmiş, yeni binalarla kentin çehresi değişmiş. Okullar yenilenip genişletilmiş.
Cevizli köyünden öğretmen Haydar Kurt'u anımsıyorum. Güleç yüzlü, insana güven veren, umut aşılayan bir dosttu. Vefat ettiğini bir öğrencimden öğrenmiştim. Huzur içinde yatsın.
Meydan saat kulesiyle renklenmiş, kerpiç evler betonarme evlerle yer değiştirmiş, o zamanlar yürüyerek gittiğimiz köyler araçlarla yakınlaşmış... Yukarı Kuyucak'tan öğretmen arkadaşım, sonraları dostluğumuz yoldaşlığa dönüşen, Sedat Göçmen de benim gibi yürüyerek gelirdi ilçeye. 3-4 saatlik yürüyüşler. TÖS'ün kapatılmasından sonra hızla yeni bir öğretmen örgütü oluşturmuştuk. İlçede de şubesi açılmıştı. Haydar Kurt öğretmen etkili bir üyeydi. TÖB-DER'de buluşup '71 cuntasının ülkeye verdiği zararları konuşurduk diğer arkadaşlarla.
Tek şey değişmemiş: yöre insanının sıcak, dost yaklaşımları. Kente yabancı olduğumuzu anlayan meydan kahvehanesinde içtiğimiz çay-kahvenin ücretini almak istemedi, güç bela eline tutuşturduk, işletmeci Emrah tok gözlü bir delikanlı. "Yine bekleriz ilçemize." diyerek yolcu etti bizi.
Ortaköy sık meşe ağaçlarıyla, birçok köyün ortasında kurulu bir ilçe.
Bundan sonra sırada İncesu Kanyonu var.
