Küresel bazda çevreyi koruma konferansı, iklim zirvesi olarak yorumlanabilir.
“COP31, Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı'nın 9 ile 20 Kasım 2026 tarihleri arasında Antalya'da düzenlenmekte olan 31'inci oturumudur.
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi'ne taraf olan ülkelerin küresel iklim politikalarını müzakere etmek için her yıl düzenlediği en üst düzey zirvedir.
Yaklaşık 200 ülkenin devlet temsilcileri, bilim insanları ve sivil toplum kuruluşları; sera gazı emisyonlarının azaltılması, küresel ısınmanın sınırlandırılması ve iklim değişikliğine uyum politikalarını tartışacak.
Gelişmekte olan ve iklim krizinden en çok etki gören ülkeler için finansman mekanizmaları kurulması veya mevcut fonların geliştirilmesi ele alınacak.
Ülkelerin ulusal katkı beyanları (NDC), yenilenebilir enerjiye geçiş, kömürden çıkış, elektrifikasyon, sıfır atık ve metan gazı azaltımı gibi konularda ortak kararlar almasını sağlayacak.” – Örütbağ/Genel Ağ (Internet)
Buraya kadar güzel!
Bu amaçlar doğrultusunda bu kadar duyarlı bilim insanlarının ve sivil toplum kuruluşlarının ve ülke temsilcilerinin insanlığın geleceğini temel alarak çevre korumasını gündeme taşımasına kimsenin karşı çıkması beklenemez. Çevreci, doğayı korumacı, doğanın güzelliklerini yaşayacak insanlarımızın rahat ve huzur içinde yaşamasını kim istemez?
Sürdürülebilir bir gelecek düşüncesi enerjiden suya, doğanın korunmasına, dijital dönüşümden toplumsal yararlara uzanan bir bütün olarak ele alınmalıdır.
Çevre yıkımı denince aklımıza gelenler: “ İklim değişikliği insan faaliyetlerinin sonucu olarak sera gazı seviyelerindeki artışla büyük ölçüde tetiklenen, iklim ortamlarında devam eden değişiklikleri ifade eder.
Sera gazı emisyonları mevcut şekilde devam ederse, küresel ısınmanın 2030 ile 2052 yılları arasında 1,5ºC sınırını geçeceği öngörülmektedir.
Okyanuslar, atmosfere salınan CO₂ emisyonlarının yaklaşık dörtte birini emer (absorbe eder) ve bu da okyanus asitlenmesine yol açar.
Küresel, bölgesel ve yerel seviyelerdeki yanıtlar, iklim değişikliğine karşı mücadelede kritik öneme sahiptir.
Bu önemli çevresel sorun, dünya genelinde hava koşullarını, sıcaklıkları ve ekosistemleri dönüştürmekte, karasal ve denizel habitatları etkilemektedir.” – Akdeniz Koruma Vakfı
Bu toplantının ülkemizde gerçekleşmesi kanımca dramatiktir. Çokuluslu şirketlerin ve Türkiye uzantılarının 25 yıldır çevre yıkımına neden olan madencilik ve enerji santralleri kurma çalışmaları ile gündemi sürekli meşgul ettiği bir ortamda bu toplantının yapılmasını yaşadığımız çelişkileri gözlerden ırak tutmaya yönelik örgütlü bir çaba olarak değerlendiriyorum.
Edirne’den Artvin’e, Muğla- Akbelen’den Sinop’a bütün ülkeyi baştan başa çevre felaketiyle karşı karşıya bırakan şirketlerin doğaya aç gözlü saldırılarına karşı halkın toprağını, suyunu, madenini, zeytin gibi yaşamsal tarım ürünlerini, havasını babalarının malıymış gibi hovardaca kullanmaları gündemdeyken birkaç yaldızlı sözle çevre korumacılığına soyunmak en hafif deyimle göz boyamaktır. İnsanların çevresel yıkıma karşı mücadelelerini yok saymaktır.
Yasalara aykırı olarak toprağa el koyma manevraları yöresel çevre yıkımıyla birlikte insanların işsiz kalmasına, ailelerinin geçim sağladığı alanların yok edilerek toplumsal rahatsızlığa yol açıyor. Geçimini tarla ürünlerinden sağlayan insanlarımızın gelecek kaygısı giderek yükseliyor, buna paralel olarak hak gaspı temelinde itirazlar yükseliyor.
Yerlerinden, yurtlarından olmak istemeyen köylünün karşısına güvenlik güçleri barikat kuruyor, seslerinin çıkmasını önlemeye çalışıyor. İnsanlar ise seslerini duyurmak için iktidar temsilcileri, yargı, parlamento, siyaset adamları dahil çalmadık kapı bırakmıyor. Her gittikleri kapı ya yüzlerine kapanıyor, dert dinleyen bulunamıyor ya da çözüm üretmeyen birkaç sözle sonuçlanıyor. Arada bir yargı yıkıma dur dese de uygulanmıyor, şirketler yapacağı yıkıma devam ediyor.
Dünya genelinde yaşanan en büyük çevre felaketlerinin, sera gazı emisyonlarının ve devasa plastik kirliliğinin arkasında ağırlıklı olarak fosil yakıt, kimya, madencilik ve hızlı tüketim sektörlerinde faaliyet gösteren küresel şirketler yer almaktadır. Bilimsel raporlar ve tarihi endüstriyel kazalar baz alındığında öne çıkan şirketler çok geniş kapsamlı yıkıma yol açıyor. Dağlar ağaçsızlaştırılıyor, göller kurutuluyor, yerleşim alanları civarındaki köyler boşaltılıyor, insanlar büyük kentlere taşınmaya zorlanıyor, taşındıkları yerlerde barınma, beslenme, çocukların eğitimi ve en önemlisi iş bulma gibi toplumsal sorunlarla yüz yüze bırakılıyor. Edirne’de olduğu gibi RES’lerle çevreye hem gürültü kirliliği hem toprağı işleyememe riski yaratıyor.
Dünyayı kirleten 100 şirket arasında Çin devlet şirketleri, Aramco, Gazprom, Shell, Exxon Mobil, Lukoil, BP sıralanıyor.
Sözcü gazetesinin bildirdiğine göre Türkiye’de ise Kanada’lı madencilik şirketi Alamas Gold temsilcisi Kazdağlarındaki ağaç kesimini kendilerinin yapmadığını, devlet birimlerinin gerçekleştirdiğini ve bunun parasının kesimden önce ödendiğini açıkladı. Bundan şu sonuç çıkar: Hükümet sonuçlarını bilerek Kanada ve Amerika kaynaklı yabancı şirketlere Kazdağları’nda, Eskişehir’de, Rize-İkizdere’de, Artvin-Crattepe’de ve ülkenin birçok bölgesinde maden arama izni vermiştir.
Akbelen’de şirketlerin yıkımına ve topraksızlaştırmaya karşı mücadele hâlâ sürüyor. “Akbelen'deki mücadele yalnızca ağaçların kesilmesine karşı bir çıkış değil. Kömür sahalarının genişletilmesi, zeytinliklerin ve tarım alanlarının geleceği, köylülerin geçim kaynakları ve bölgenin ekolojik dengesi de bu tartışmanın ayrılmaz parçaları.”
Koç Holding, Garanti BBVA, Türk Telekom, Sabancı Holding, kamu bankaları ve Cengiz Holding zirvenin sponsorları olarak yer alıyor. Limak Holding, IC Holding, Rönesans Holding ve Sinpaş Holding ise resmî sitede iklim destekçisi olarak sıralanıyor.” - Sol Haber
Bu şirketlerin yatırım ve çalışmaları yerel halkın yaşam alanlarını sınırladığı gibi insanları göçe zorluyor.
Toprağın üstü altındaki kaynaklardan daha değerlidir. İnsan yaşamı, sağlığı ve ülke geleceği şirketlerin göremeyeceği denli öneme sahiptir.
Şirketler acımasızca doğayı tahrip ediyor, halk olanca duyarlılığıyla karşı koyuyor, iktidar şirketlere yol açıyor. Bu yıkım durdurulmalıdır.
Umarım COP31 katılımcıları bu yıkımı görür, ele alır, sürdürülen çalışmaların durdurulması yönünde görüş koyar ve iktidar gerekli önlemleri almak durumunda kalır.
