Geçmişin gölgesinde mi yaşayacağız, geleceğin ışığında mı yürüyeceğiz?

O, insanlara yalnızca bir yönetim biçimi bırakmadı. Bir milletin kendi kaderi üzerinde söz sahibi olabileceği fikrini yerleştirmeye çalıştı.

Düşünmeyi başkalarına teslim eden değil, kendi aklıyla değerlendiren bireylerden oluşan bir toplum hedefledi.

Öyleyse bugün kendimize sormamız gereken soru şudur:

Bize gerçekten format mı atıldı, yoksa düşünme sorumluluğumuzu zamanla başkalarına mı devrettik?

Bir siyasetçinin söylediğini sorgulamadan doğru kabul ediyorsak, bir tarihsel dönemi araştırmadan kutsallaştırıyor veya mahkûm ediyorsak, kendi düşüncemizi oluşturmak yerine başkalarının ezberlerini tekrarlıyorsak, burada asıl sorgulanması gereken şey Cumhuriyet'in bize ne yaptığı değil, bizim Cumhuriyet'in düşünsel kazanımlarına ne yaptığımızdır.

Çünkü düşünce özgürlüğü, yalnızca istediğini söyleyebilmek değildir. İstediğini araştırabilmek, farklı düşünceleri değerlendirebilmek, yanlış bildiğini kabul edebilmek ve gerektiğinde kendi düşüncesini değiştirebilmek cesaretidir.

BİR MİLLETİN HAFIZASI GEÇMİŞTE,

GELECEĞİ AKILDADIR

İnsan bazen kendi varoluşunu, zamanın içinde nereye savrulduğunu sorguluyor.

Önümüzde hâlâ gidilecek uzun yollar, söylenmeyi bekleyen derin sözler, yaşanmayı özleyen bir hayat var. Ama hayatın nehirlerinde sanki yalnızca akıntıya kapılmış gibiyiz. Ne yönümüzü seçebiliyor ne de bir an durup nereye gittiğimizi düşünebiliyoruz.

Bir sokak kedisi, yalnızlığın sessiz çığlıklarıyla gecenin karanlığına seslenirken, geceler de sabahın umuduna kavuşmayı unutmuş gibi uzayıp gidiyor.

Oysa karanlık, insanlığın değişmez kaderi değildir.

Bir toplumun geleceğini belirleyen, geçmişte hangi imparatorluğun hüküm sürdüğü kadar, bugün hangi düşünceyle hareket ettiği ve yarın nasıl bir ülke kurmak istediğidir.

Geçmişin başarılarından gurur duymak elbette değerlidir. Ancak o başarıları bugünün sorunlarını görmezden gelmenin gerekçesi hâline getirmek, geçmişe saygı değil, geçmişin arkasına saklanmaktır.

Osmanlı'nın mirasıyla gurur duyabiliriz. Selçuklu'nun, Anadolu'nun ve bu topraklarda yaşamış bütün medeniyetlerin birikimini sahiplenebiliriz.

Fakat hiçbir tarihsel miras, geleceği kurma sorumluluğumuzun yerine geçemez.

Cumhuriyet'in anlamı da tam burada ortaya çıkar.

Cumhuriyet, geçmişi olmayan bir millet yaratmak için değil; geçmişinden güç alarak geleceğini kendi iradesiyle kurabilen bir toplum oluşturmak için vardır.

Atatürk'ü yalnızca ölüm yıl dönümünde anmak, fotoğraflarını paylaşmak, birkaç güzel cümle kurmak yeterli değildir.

Onu anlamak; aklın, bilimin, eğitimin, adaletin, üretimin ve özgür düşüncenin değerini kavramaktır.

Bugün siyasetçilerin birbirine benzeyen sözleri arasında kayboluyorsak, düşüncelerimizi başkalarının ezberlerine teslim ediyorsak, geçmişin tartışmalarını geleceğin sorunlarının önüne koyuyorsak, belki de en çok kendi sorumluluğumuzu sorgulamalıyız.

Çünkü bazı insanlar zamana yenilmez. Bedenleri aramızdan ayrılsa da fikirleri, bir milletin vicdanında yaşamaya devam eder.

SON SÖZ: ZAMAN

ALIŞTIRIYOR,

AMA UNUTTURMUYOR

Her 10 Kasım'da yalnızca bir insanı kaybetmenin hüznünü yaşamıyoruz. Aynı zamanda bize bırakılan büyük bir sorumluluğu yeniden hatırlıyoruz.

Bir milletin bağımsızlığı, yalnızca sınırlarını korumasıyla değil; düşüncesini, iradesini ve geleceğini koruyabilmesiyle anlam kazanır.

Geçmişimize sahip çıkalım ama geçmişin gölgesinde yaşamayalım.

Osmanlı'yı da bilelim, Cumhuriyet'i de anlayalım. Tarihimizi birbiriyle kavga ettirmek yerine ondan ders çıkaralım.

Üzüleceksek, geçmişin kayıplarına olduğu kadar bugün gerçekleştiremediğimiz kazanımlara da üzülelim.

Ve en önemlisi, bize bırakılan aydınlanma mirasını yalnızca sözlerimizde değil, hayatımızda yaşatalım.

Çünkü mesele bize kimin format attığı değil; kendi aklımızla düşünmeyi ne kadar başarabildiğimizdir.

Özlemle, saygıyla ve minnetle…

10 Kasım'da yalnızca seni anmıyoruz Atam; bize bıraktığın aydınlık geleceğin sorumluluğunu da yeniden hatırlıyoruz.