Dün Atatürk’ün ölümünün 88’inci yıldönümü idi. Ülke genelinde büyük törenlerle anıldı. Akın akın Anıtkabir’e gidildi.

Emperyal işgale karşı Anadolu’yu ayaklandıran… Çağdaş bir devletin temelini atan… Ve “özgürlük ve bağımsızlık benim karakterimdir” diyen bu ülkenin kurucusuna saygılar ve sevgiler sunuldu.

Elbette ulusal heyecanın yükseldiği böyle bir günde 10 Kasım’lar, yeni bir ulusal dayanışmanın da günü olmalıdır.

Ve de 10 Kasım’lar, bir anma ve bir saygı günü olduğu gibi, bir muhasebe günü ve bir hesap verme günü de olmalıdır.

“Gösterdiği ve istediği hedeflere ulaşılabildi mi?” diye…

“Düşünceleri ve bağımsızlıkçı kimliği anlatılabildi mi?” diye bir sorgulama günü olmalıdır.

İşte bu nedenlerle, asıl kimliği nedir bir bakmak gerekti. Ve de o ne demişti biz ne yapmıştık bir görmek gerekti.

***

Evet, o ne demişti ve de biz ne yapmıştık?

O, “az zamanda çok iş yaptık” demişti. Biz çok zamanda az iş yaptık.

O, “İstikbal göklerdedir” demişti ve 1925'te Türk Hava Kurumu’nu (THK) kurmuştu.

Biz, THK'nu kurban derisi toplama merkezi yaptık. Ve o, “Yurtta barış” demişti. Biz “yurtta savaş” yaptık.

O, “Dünyada barış” demişti. Biz savaşa yandaş olduk.

Öyle ki, Irak'ın işgalinde ABD'nin yanında yer aldık; Afganistan'ın işgalinde, başında ABD'nin bulunduğu koalisyonda bulunduk.

Libya yerle bir edilirken, Libya petrollerine el konulurken Batılı emperyalistlerin yanında yer aldık. Ve de öyle ki;

1952'de Amerikan çıkarları için Kore'de savaştık, 1000'e yakın şehit verdik.

1956'da Mısır lideri Nasır'ın Süveyş Kanalı'nı millileştirmesiyle çıkan çatışmada İngilizlerin ve Fransızların safında yer aldık.

132 yıllık Fransız sömürgeciliğine karşı 1,5 milyon Cezayirlinin kanıyla kazanılan Cezayir'in bağımsızlığı, 1962'de BM'de oylanırken Fransa lehine oy kullandık.

Yani 1962’de Cezayir’in bağımsızlığına karşı durduk, karşı oy kullandık.

***

Devam...

O, “Ben, manevi miras olarak hiçbir doğma, hiçbir kalıplaşmış kural bırakmıyorum. Benim manevi mirasım bilim ve akıldır” demişti.

Biz, onu tabulaştırarak günümüze tercüman olan siyasal öngörüsünü okuyamaz olduk.

O, “Zaman süratle ilerliyor, milletlerin, toplumların, kişilerin mutluluk ve mutsuzluk anlayışları bile değişiyor. Böyle bir dünyada, asla değişmeyecek hükümler getirdiğini iddia etmek, aklın ve bilimin gelişimini inkâr etmek olur” demişti.

Biz, günümüz toplumundaki sosyal ve siyasal değişimleri bile okuyamaz olduk.

O, “Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek demek değildir; benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız, bu yeterlidir” demişti.

Biz heykeliyle, resmiyle, rozetiyle yetindik.

***

Ve de devam...

O, “Türk, öğün, çalış, güven” demişti. Biz, çalışmadan övündük.

O, “Tam bağımsızlık” demişti. Biz, tam bağımsızlık diyen gençleri astık.

O, “Tam bağımsızlık, elbette siyasi, mali, iktisadi, askeri, adli, kültürel, her alanda tam bağımsızlık demektir” demişti.

Biz, ülkeyi Amerikan ve NATO üsleriyle doldurduk; siyaseti ABD'nin, ekonomiyi İMF'nin, orduyu NATO'nun emrine verdik.

O, “Sömürgecilik ve emperyalizm yeryüzünden yok olacak ve yerlerine milletler arasında hiçbir renk, din ve ırk farkı gözetmeyen yeni bir uyum ve işbirliği çağı egemen olacaktır” demişti.

Biz, emperyalizmin bölgedeki taşeronluğuna soyunarak, sömürgeciliğe hizmet ettik.

***

İşte bugün, onun söylediklerine karşı bizim yaptıklarımızı tersine çevirebilirsek, 10 Kasım törenleri o zaman amacına ulaşmış olacaktır. Ne yazık ki, tarihsel süreci doğru okuyan bu kimliğe kimi “deccal” dedi, kimi tabulaştırarak sığınak yaptı bu ülkede. (yarın)