Terörist deyince aklınıza ne geliyor?

Dağdaki mi? Bombalı mı? Silahlı mı?

Ben size başka bir teröristten bahsedeceğim. Evinizin içinde, içinizde yaşayan, sizi içinizden yiyen bir teröristten.

Adı: STRES

Bu terörist, bomba atmaz. Kurşun sıkmaz. Ama sizi yavaş yavaş bitirir.

Çünkü stres, bütün organları birbirine düşürür.

Düşünün... İnsan vücudu bir devlet gibidir. Kalp cumhurbaşkanı, beyin başbakan, mide, karaciğer, böbrek hepsi birer bakanlık. Hepsi uyum içinde çalışırsa, vücut huzur içinde yaşar.

Ama stres girince ne olur?

Beyin, kalbe emir verir: "Hızlı çarp!" Kalp yorulur.

Mide, beyne isyan eder: "Ben bu kadar asidi kaldıramıyorum!" Ülser olur, gastrit olur, reflü olur.

Tansiyon çıkar, şeker fırlar, baş ağrır, boyun tutulur, uyku kaçar.

Yani stres, organları birbirine düşüren en büyük teröristtir. İç savaş çıkarır. Kardeşi kardeşe kırdırır.

Şimdi sokağa bakın... Herkes stresli.

Esnaf, siftah yapamadım diye stresli. Emekli, ay sonunu getiremem diye stresli. Genç, iş bulamadım diye stresli. Anne, çocuğuma ne yedireceğim diye stresli. Baba, kira nasıl ödenecek diye stresli.

Herkes bir şeyin derdinde, herkesin içi kaynıyor.

Peki bu stresle ne yapıyoruz? Bir de üstüne birbirimizi yiyoruz. Eş, eşine bağırıyor. Baba, çocuğuna kızıyor. Komşu, komşuya küsüyor. Trafikte birbirimizi yiyoruz.

Oysa düşman dışarıda değil, içimizde. O düşmanın adı stres.

Doktorlar diyor ki: "Bütün hastalıkların anası strestir." Doğru. Kalp krizinin, kanserin, tansiyonun, şekerin altında hep o var.

Ama kimse demiyor ki, bu millet neden bu kadar stresli? Bu millet neden bu kadar gergin?

Çünkü geçim derdi, stresin anasıdır. İnsanın cebinde para yoksa, huzur da olmaz. Borcu varsa, uykusu da olmaz. Yarın ne olacak diye düşünüyorsa, bugünü de yaşamaz.

Ben diyorum ki, ey millet, bu teröriste teslim olmayalım.

Stres, bizi birbirimize düşürmek istiyor. Biz, birbirimize sarılalım.

Biraz yavaşlayalım. Biraz nefes alalım. Biraz "dünya malı dünyada kalır" diyelim.

Unutmayın, en büyük servet, sağlıklı bir bedendir, huzurlu bir kalptir. Paran olur, pulun olur, ama kalbin yorulmuşsa, miden delinmişse, uykun kaçmışsa, o paranın ne kıymeti var?

O yüzden bugün kendinize bir iyilik yapın.

Akşam eve gidince, telefonunuzu bir kenara bırakın. Çayınızı alın. Eşinize bir "Nasılsın?" deyin. Çocuğunuza bir sarılın. Annenizi, babanızı bir arayın.

Stres teröristine en büyük darbe, sevgidir, huzurdur, sabırdır.

Çünkü terörist, korkuyla beslenir. Sen korkmazsan, sen huzurlu olursan, o terörist aç kalır, ölür.

Bu memleketin en çok huzura ihtiyacı var. En çok sevgiye ihtiyacı var.

Strese yenilmeyelim. Organlarımızı birbirine düşürmeyelim. Birbirimize düşmeyelim.

Sağlıklı kalalım, huzurlu kalalım, insan kalalım.