Kamp Turizmi: Otellerin Yapamadığını Çadırlar Yapabilir
Turizm denildiğinde hala ilk olarak oteller geliyor aklımıza. Daha büyük tesisler, daha fazla oda, daha yüksek doluluk oranları.
Oysa dünyada değişen turizm anlayışı bize bambaşka bir şey söylüyor. İnsanlar artık yalnızca konaklayacak bir yer değil; anlatacak bir hikaye, yaşayacak bir deneyim, tarih, kültür, yaşanmışlık arıyor.
Kamp turizmine olan ilginin son yıllarda artmasının nedeni de tam olarak bu.
Çünkü bir çadır, yalnızca geceyi geçirmek için kurulan geçici bir barınak değildir. Bazen gün doğumunu ilk gördüğünüz yer, bazen yıldızları en net izlediğiniz pencere, bazen de uzun zamandır susturamadığınız zihninizin ilk kez sessizleştiği yerdir.
Bugün birçok insan beş yıldızlı oteller yerine beş milyar yıldızlı gökyüzünü tercih ediyor. Bunun sebebi konfordan tamamen vazgeçmek değil; doğaya biraz daha yaklaşabilmek.
Kamp Turizmi Şehirlere Ne Kazandırır?
Üstelik kamp turizmi yalnızca bireyler için değil, şehirler için de önemli bir fırsat sunuyor.
Çünkü kamp yapan insanlar bir bölgeye yalnızca bir gece konaklamak için gelmez. Patikalarında yürür, yerel esnaftan alışveriş yapar, köy kahvesinde çay içer, yöresel ürünleri tadar, bölgenin hikayesini dinler ve çoğu zaman tekrar gelmek ister.
Bu yönüyle kamp turizmi, turizmin ekonomik katkısını yalnızca otellere değil, çevredeki işletmelere ve yerel ekonomiye de yayabilir.
Çorum gibi doğal ve kültürel zenginliklere sahip şehirler için bu önemli bir avantajdır.
İncesu Kanyonu, Çatak Tabiat Parkı, Osmancık, İskilip ve Kargı yaylaları, Sıklık Tabiat Parkı, Kızılırmak Havzası ve Hitit Yolu üzerindeki yürüyüş rotaları, yalnızca günübirlik geziler için değil, doğru planlandığında kamp ve doğa turizmi için de büyük bir potansiyel taşıyor.
Obruk Barajı çevresindeki doğal alanlar da bu potansiyelin değerlendirilebileceği bölgeler arasında düşünülebilir.
Belki de bugün ihtiyacımız olan şey yeni bir otel inşa etmekten önce, mevcut doğal alanları koruyarak kampçılar için güvenli ve sürdürülebilir hale getirmek.
Temiz su noktaları.
Belirlenmiş kamp alanları.
Güvenli ateş kullanım alanları.
Atık yönetimi.
Yönlendirme tabelaları.
Doğaya zarar vermeyen küçük altyapı yatırımları.
Bazen milyonlarca liralık tesislerden daha büyük farkı bunlar oluşturabilir.
Elbette kamp turizmi, "çadır kurulsun, isteyen istediği yere yerleşsin" anlayışıyla gelişemez.
Doğayı koruyarak büyümek zorundayız.
Kontrolsüz kamp, en çok sevdiği doğaya zarar verir. Bu nedenle doğru planlama, eğitim ve denetim sürdürülebilir kamp turizminin vazgeçilmez parçalarıdır.
AFAD gönüllüsü olarak katıldığım eğitimlerde şunu çok net gördüm: Doğayı seven insan, onu korumayı da öğreniyor.
Kamp yapan insanların ateş güvenliğinden ilk yardıma, yön bulmadan çevre temizliğine kadar pek çok konuda bilinçlenmesi, yalnızca güvenli kampçılık kültürünün gelişmesine değil, doğaya sahip çıkan insanların çoğalmasına da katkı sağlıyor.
Belki de turizmin geleceği daha yüksek binalar yapmakta değil; insanların gökyüzünü daha rahat görebileceği alanlar oluşturmaktadır.
Çünkü bazen bir otelin veremediği huzuru, sabah çadırınızın fermuarını açtığınızda yüzünüze vuran serin rüzgar verir.
Ve bazen bir şehrin en büyük turizm yatırımı beton değil; korumayı başardığı doğasıdır.
Bir Botun Taşıdığı Hikaye
Doğada geçen yıllar insana bazı şeylerin değerini kullanım ömrüyle ölçmemeyi öğretiyor. Bazen eskiyen bir ekipman, aslında yaşanmışlığın en güzel kanıtına dönüşüyor.
Benim için bunun en güzel örneklerinden biri, 2017 yılında aldığım Merrell botum.
Yaklaşık dokuz yıldır kullandığım bu botla, yürüyüş geçmişimi hesapladığımda 2.000 kilometrenin üzerinde yol yürüdüğümü tahmin ediyorum. Kar, yağmur, çamur, kanyonlar, dağ yolları ve sayısız doğa yürüyüşünde benimle birlikte oldu.
Bu botu bana, hayatını dağlara adamış Erzurumlu dağ rehberi ve Türkiye Dağ Kayağı Milli Takım Antrenörü Mustafa Tekin önermişti.
Bana bir gün şöyle demişti:
“Bir gün yırtılırsa atma, tamir ettir. O yırtık, gerçekten yürüdüğünü gösterir.”
Aradan yıllar geçti.
Mustafa abi bugün aramızda değil. 2023 yılında bir çığ felaketinde hayatını kaybetti.
Geçtiğimiz günlerde botumda ilk açılmayı fark ettiğimde onun bu sözü yeniden aklıma geldi.
Belki de bu yüzden benim için o bot yalnızca bir ayakkabı değil.
Doğada geçen yılların, yürüdüğüm yolların ve güzel insanların bıraktığı izlerin bir parçası.
Ve sanırım doğa bize en çok da bunu öğretiyor:
Bazı şeylerin değeri, ne kadar yeni olduklarıyla değil, bizimle ne kadar yol yürüdükleri ile ölçülüyor.
