Öyle bir zaman diliminde yaşıyoruz ki, tüm hayatımız sanki sadece maddiyat üzerine inşa edilmiş. Herkes herkesle çıkar ilişkileri içinde ve çıkarı olanlarla birlikte. Diğerine selam veresi bile gelmiyor. Öyle bir hırs bürümüş ki benliğimizi, beynimizdeki tüm hücreler, maddi gücümüzü nasıl çoğaltabilirimin hesapları ile meşgul. Hatta bu yolda sağlığımızı bile ikinci plana itiyoruz. Varsa yoksa para para para…
Yaşı genç olanlardaki bu hırsı bir dereceye kadar anlamak mümkün; ancak halk deyimiyle eleğini eleyip duvara asmış olanlara ne demeli? Onlarınki gençlerden de fazla. Sanki kefenin içine doldurup öbür tarafa götüreceğiz.
“Kefenin içine doldurmak” deyince aklıma konuya tam da uyan ve geçmişte yaşanmış gerçek bir öykü geldi. İsterseniz onu aktarayım da, ne demek istediğim daha iyi anlaşılsın.
Bir zamanlar Yemen'de çok şiddetli bir sel ortalığı alt üst eder. Günler sonra sular çekilince selin eski bir mezarı ortaya çıkardığı görülür. Mezar kazıldığında ise görülen manzara herkesi şok eder. Çünkü karşılarında çürümüş bir tabutun içinde bir kadın cesediyle çevresine yığılmış altınlar ve değerli taşların olduğu büyük bir servet vardır. Kitabedeki yazı okunduğunda cesedin, Himyerî hükümdarlarından Zu Şefer'in kızı olan Tace adındaki bir kadına ait olduğu anlaşılır.
Hz. Yusuf peygamberin zamanında yaşayan Tace'nin cesedinin boynunda yedi inci gerdanlık, kollarında yedişer kıymetli altın bilezik, ayaklarında mücevherli yedişer halhal yani ayak bileziği ve on parmağında da muhteşem mücevher yüzükler takılıdır. Ayrıca baş tarafında çok kıymetli eşya ile doldurulmuş hazine gibi bir kutunun parladığı da dikkatlerden kaçmaz. Bu kutunun ön kısmındaki levhada yazılı olanlar ise en az mücevherler kadar ilgi çekicidir:
"Ben Zu Şefer'in kızı Tace'yim. Memleketimizde müthiş bir kıtlık çıktığı için, tahıl getirtmek üzere Mısır Maliye Nazırı olan Yusuf Aleyhisselam'a adam yolladım. Epey bir zaman geçtiği halde gönderdiğim adam gelmeyince, adamlarımızdan bazı kimselere bir kantar(50 kilo kadar) gümüş verip, herhangi bir yerden un alıp getirmelerini istedim. Onlar da bulamayıp eli boş döndüler. Nihayet bir kantar altın verip tekrar gönderdimse de yine sonuç alamadım. Çaresizce inci öğütüp yiyerek açlığımı gidermeye çalıştım. Fakat o da beni besleyemediği için büyük bir servet içinde ama açlıktan ölümle yüz yüze kaldım. Benim bu hikâyemi işitenler halime acısınlar! Acaba dünyada benden başka hangi kadın bu kadar muhteşem ziynetler içinde açlıktan ölmüştür?"
Evet değerli arkadaşlar, demek ki para ya da maddi güç her şey değilmiş ve karın doyurmuyormuş. Bunun bilincine ah bir varabilsek, pek çok sorunumuz kendiliğinden çözülecek ama ne mümkün! Biz gene tüm hayatımızı üçü beş yapmanın hırsıyla bitirip sonra da hepsini bırakıp gideceğiz.
Sözü, ünlü sinema sanatçısı Jackie CHAN‘in beğeneceğinizi umduğum bir sözüyle bağlayayım: “Şikâyet ettiğin zor iş, işsiz birinin hayali olabilir. Sabrınızı sınayan yaramaz bir çocuk, çocuksuz birinin rüyasıdır. Çok küçük olduğunu düşündüğünüz bir ev, evsiz birinin hayalidir. Endişelendiğiniz küçük birikimler, borç içinde boğulanların hayalidir. Külfetli olduğunu düşündüğünüz bazı sağlık sorunları, ölümcül bir hastalıkla mücadele eden birinin rüyasıdır. Sahip olduğunuz huzur, keyif, rahat uyku ve kolayca erişebildiğiniz yemek, savaşta zarar görmüş yerlerde yaşayanların rüyasıdır. Bizim olan her şeye değer vermeliyiz. Ne de olsa yarının ne getireceğini asla bilemeyiz.”
DÜŞÜNEN SÖZLER:
· Adama sormuşlar: “Kaç yaşındasın?” diye, “Sağlıklıyım” demiş. “Zengin misin?” demişler, “Borcum yok ki” demiş. “Düşmanın var mı?” demişler, “Akrabam yok ki” demiş. Ş. TEBRİZİ
· Ağız toprakla doymadan, hırs doymaz. HOLLANDA SÖZÜ
· Tokgözlü olmak, doğal zenginliktir; lüks ise yapay yoksulluk. SOKRATES
· Zenginlik kanaattedir, servette değil. S. ŞİRAZİ
· Maddi hayata meyledenler için hayat deniz suyu içmeye benzer, içtikçe susarlar, susadıkça içerler. M. ARABİ
· Bazıları mideleri için yiyecek, diğerleri de yiyecekleri için mide ararlar. B. SHAW
· Ben ölünce ellerim tabutun dışında kalsın. İnsanlar görsünler ki bu dünyadan eli boş gidiyorum. K. SULTAN SÜLEYMAN