1998 yılında ÇORUM HABER’den emekli olduktan sonra MİLHA’da muhabirliğe devam eden Bilhan Er, 1999 yılında minik Ahmet Aktaş’ı haberleştirerek Türkiye’nin gündemine oturmasını sağlamıştı.

“UNUTAMADIĞIM HABERLERİN BAŞINDA GELİR”

Bilhan Er gazeteciliğe 1985 yılında ÇORUM HABER’de başladı, 1998 yılına kadar da sürdürdü ve Çorum’un ilk 212 sayılı yasasından, yani gazetecilikten emekli olan kişisi oldu. O tarihten sonra ÇRT’ye geçen Bilhan Er, 2002’nin Ekim ayında bu kez mesleği de bırakarak sadece fahri olarak gazetecilik yapmaya başladı.

Bilhan Er’i niye hatırladık? Gazetecilikte faal olarak çalıştığı sürede şimdiki Doğan Haber Ajansı olan MİLHA’nın muhabirliğini yapan Bilhan Er, 13 Ekim 1999 tarihli Posta Gazetesi’nde manşetten çıkan ‘Batsın bu mevzuat’ başlıklı haberle bir anda Türkiye’nin gündemine oturmuştu. Kolları ve bacakları olmayan minik Ahmet Aktaş’ın haberini yapan Er, Posta’nın da Türkiye’de yapılmayanı gerçekleştirip, haberin devamını 4 gün boyunca manşetten vermesiyle herkesin adını bildiği bir gazeteci haline gelmişti. Aradan geçen 11 yılın sonunda minik Ahmet’in açtığı davayı kazanması ve 98 bin lira kazanmasına ilişkin haberler Bilhan Er’i aramamızı zorunlu kıldı.

Bilhan Er’le dün konuştuk. Er’e Ahmet’i arada aklına getirip getirmediğini sorduk önce. Bilhan Er, “Geçenlerde aklıma geldi açıkçası. Ne oldu Ahmet Aktaş diye düşündüm. Öncelikle yaşadığını duyduğuma sevindim. Haberi okuyunca çok mutlu oldum. O gün derdini anlatamıyordu ama bugün büyümüş, kendini ifade edebilecek hale gelmiş. Ciddi miktarda bir paraya kavuşmasına da ayrıca sevindim. O gün bu haberleri yazmasaydık, belki de para uçacak, başka amaçlarla kullanılacaktı. Biraz faydam olduğuna inanıyorum. Bu da beni ayrıca mutlu ediyor. Pek çok haber yaptım. Ödül aldım, ama bu da unutamadığım haberlerin başında gelir. Bu haberler yüzünden Osmancık’a girişim bile bir dönem yasaklanmıştı. Çok uğraştık ama haberi de yapmıştık” dedi.

HAYALİ BİLGİSAYAR MÜHENDİSLİĞİ

Henüz 4 yaşında iken hayata karşı mücadeleye başlayan küçük Ahmet bugün ilköğretimi bitirmiş bir delikanlı. Osmancık'ta bulunan liselerdeki ortamın kendi şartlarına uygun olmadığı düşüncesi ile ailesi Ahmet'i liseye göndermemiş. Ancak Ahmet liseyi bitirerek ardından bilgisayar bölümü okumak ve mühendis olmak istiyor. Evde oturarak ve hiçbir şey yapmayarak sıkıldığını belirten Ahmet bir bilgisayar sahibi olmak ve internet aracılığı ile kendini geliştirmek, çevre edinmek istiyor. Bu hali ile ne kendisine, ne de insanlara bir faydasının olmadığı düşüncesi taşıyan Ahmet, bir bilgisayarı ve internet bağlantısı olduğu zaman yapacağı araştırmaları ile kendini daha da geliştirerek faydalı bir birey olmayı istiyor. Şimdilik en büyük hayali onun şartlarına uygun bir okulda öğrenim görebilmek ve bir de akülü arabaya sahip olmak.

Ahmet'in bakımı ile ilgilenen anne Yeter Aktaş, "Ahmet'in bakımı yaşı ilerledikçe zorlaşıyor. En büyük isteğim Ahmet'in bezlenmekten kurtulması. Gezmeyi ve arkadaşları ile oynamayı istiyor. Pencereden dışarıyı seyrederken yaşıtlarının bisiklete bindiğini görünce 'benim de kollarım ve bacaklarım oysaydı ben de bisiklete binerdim değil mi anne' dediği zaman yüreğim parçalandı" diyerek duygularını dile getirdi.

Sürekli olarak Ahmet'in başını okşayarak ona düşkünlüğünü ve sevgisini gösteren anne, "Allah kimseyi böyle tecrübe etmesin" dedi.